Verdwenen (tijd)

Dit eenvoudige beeld is van grote bekenis geweest in mijn ontwikkeling. Het is ontstaan vanuit nadenken over mijn eigen handelen. Ik nam steen, sleep of hakte daar stukken af, en dat was dan dat. Maar die oorsprong dan, dat uitgangspunt, waar was dat gebleven?
Studiereis
Voor een buitenstaander misschien onzinnige vragen, voor mij, op dat moment (1985) daar (Zuid Zweden) van wezenlijk belang. Ik was er op studiereis, ik onderzocht. Mijn werkplaats was een laboratorium. Het landschap met de verborgen steengroeves, de bedrijven die het materiaal bewerkten waren een bron van kennis.
Verdwenen tijd
Dit beeld getuigt van die periode. De beide stukken -eens was dit één geheel- zijn van elkaar gescheiden. Één breukvlak heb ik geslepen en gepolijst. Minimale hoeveelheden materiaal zijn er verdwenen, het oppervlak is onherkenbaar veranderd. Van een ruwe breuk is het veranderd tot een glimmend glad vlak, licht gekromd. De beide helften passen nooit meer aan elkaar. Tijd zit ertussen. Verdwenen tijd.